Met fantasie en verhalen wordt het buiten nog leuker

Posted by | Biologie, Inspiratie, Kinderen | No Comments

Bij ons om de hoek is ‘ie alweer bijna uitgebloeid: de toverhazelaar, met z’n kleine, gele krulletjes aan verder nog kale takken. Vorig jaar toen deze Hamamelis mollis ook middenin de winter in bloei stond, haalden mijn dochters en ik tijdens het langsfietsen onze  neus ervoor op. Letterlijk. Ruik maar eens als je er zelf langsloopt: heerlijk. 

Die geur, het vrolijke geel maar bovenal de sprookjesachtige naam hebben zich genesteld in het    geheugen van mijn kinderen. Want toen we er laatst weer langs reden, vanuit school naar huis,  hoorde ik onze jongste erover vertellen tegen haar vriendinnetje. Stond ik wel even van te kijken.  Vijf jaar nog maar en dan al strooien met botanische namen. Dat is niet omdat ik continu aan het onderwijzen ben, echt niet.

Hoeft ook niet. Bij mij zelf is het ook zo ontstaan, die liefde voor bomen en planten: puur uit verwondering. En ingeprent door alle belevingen. In mijn kindertijd noemde mijn moeder terloops allerlei plantennamen tijdens het spelen in het park of op vakantie. Daar pikte ik spelenderwijs al veel van op, maar het is me écht bijgebleven door alle fantasie en verhalen eromheen. De monnikskapjes van Aconitum bijvoorbeeld. Of de tegenstrijdigheid dat het pluis van distels vroeger werd gebruikt om kussens mee te vullen.

Stengel in de krul

Over die pluisjes van verder overal prikkende distels vertel ik nu zelf als ik samen met peuters op een kinderdagverblijf buiten aan de  slag ga met de beplanting en opkomend onkruid. Of ik vertel ze over de veelzijdigheid van  paardenbloemen: de stengels kan je in elkaar vlechten of als blaaspijpje gebruiken bij het  bellenblazen. En pak eens een kommetje water en leg een gespleten stengel erin. Zie je wat er  gebeurt? Magisch. 

Door die magie beklijft het, daar ben ik van overtuigd. Bovendien maakt fantasie het buitenspelen nog leuker. Zie ook dit boek dat ik net tegenkwam

De Toverhazelaar associeer ik nog steeds met sprookjes. Zou het die boom zijn geweest waaraan Assepoester schudt om zilver en goud op zich neer gestort te krijgen? Hoe dan ook, de naam is goed gekozen. In China en Japan, waar de toverhazelaar vandaan komt, bloeit ‘ie gewoon in het voorjaar, als er al bladeren aan de takken zitten. Daarbuiten echter bloeien ze al in de winter, zonder een spoor van blad te herkennen. Nog steeds is dat een van de onopgeloste geheimen van de natuur.

Ecologisch evenwicht

Posted by | Biologie, Kinderen | No Comments

Hoe ontwerp je een levende tuin? Een tuin met planten die een natuurgevoel geven en veel nuttige dieren aantrekken.

bijen-bestuivingPlant & dier kunnen namelijk niet zonder elkaar. Bekendste voorbeeld is misschien wel de bestuivende bij. De bij heeft het moeilijk door steeds meer eenzijdige landbouw. Zonder bijen, echter, zou de groenten- en fruitafdeling in de supermarkt er akelig leeg uitzien.

De natuur houdt van verscheidenheid, en een gemengde beplanting verbetert de biodiversiteit. Maar van mij hoef je de tuin niet vol te zetten met enkel wilde, inheemse planten om de meeste dieren te lokken. Een beplantingsontwerp is in eerste instantie bedoeld voor mensen. Tuinplanten die er gewoon mooi uitzien, maar weinig betekenen voor het dierenleven mogen dus best, moeten in mijn ogen ook. Zonder sier verliest de tuin haar visuele aantrekkingskracht, en boet daarmee in aan interesse. En zonder interesse in je tuin vergaat de betrokkenheid ermee, komt het steeds verder van je af te staan. Hoe dan wel? Het sleutelwoord is evenwicht.

Maar dat evenwicht is nog niet zo eenvoudig te bereiken.

vlinderZo mogen er in mijn eigen tuin best brandnetels blijven staan. Brandnetel wordt bezocht door wel 50 soorten vlinders. Goed plantje dus om in je tuin te hebben. Maar dan liefst wel in een verborgen hoekje. Toevallig was dat in onze tuin niet zo heel ver van de trampoline vandaan. Prima, niemand had er last van, en de vlinders een mooie eitjeslegplek. Tot onze jongste dochter in de zomer met een reuzensprong middenin dat brandnetelbosje belandde. Oei.

Gelukkig staat er achter ons schuurtje wat weegbree, en heeft onze jongste het sindsdien over die grote antiprikkelbladeren. Maar die brandnetels gingen eruit. Jammer voor de vlinders, fijner voor onze dochters. Tot ik las dat dovenetel ook veel diervriendelijke eigenschappen heeft, leuk bloeit en bovenal niet prikt. Een prettige vervanger voor de brandnetel.

Een ecologisch evenwicht bereiken is zo makkelijk nog niet, maar door dit soort ervaringen raakt de tuin steeds meer in balans, en wordt het steeds meer een plek die fijn is voor zowel mens, dier als plant.

Later meer tips voor een levende tuin

Spitten of karton?

Posted by | Moestuin | No Comments

Nu heb ik een moestuinplannetje (>>zie link), volgende stap is om de grond te gaan bewerken. Compost, mest, spitten? Mulchen, onkruid bestrijden. Wat is goed? Wat is nodig? Boeken vol zijn erover geschreven. Zo blijkt er een tweestrijd te bestaan tussen spitten of bedekken met karton om het onkruid te lijf te gaan. Na flink wat ingelezen te hebben, raak ik steeds meer overtuigd van het idee dat spitten het bodemleven ruw verstoort en onkruid juist ruimbaan biedt om te ontkiemen. Maar ik blijf een beginneling en wil graag proefondervindelijk leren wat het beste werkt: spitten vs. bedekken.

spitten_1067x800 Vol goede moed toog ik met al het verzamelde karton naar ons Hof. Die moed zonk me aldaar snel in de schoenen. Of laarzen. Het waaide zo hard dat de eerste flappen karton al in de appelboom belandden voor ik de volgende strook goed en wel kon neerleggen. Natuurlijk kwam juist toen de buurman kennismaken. Degene die al 25 jaar op het volkstuincomplex zit..

Toch zet ik mijn karton vs. spitten-experiment voort, zij het op iets kleinere schaal. Slechts 1 perk heb ik nu met karton bedekt. Daarop komt een laag van 15 cm dik schone fabriekscompost. De andere bedden spit ik om. Op het laatste bed stond al rabarber, dus daar maak ik een bed voor vaste gewassen van, scheelt 7 x 1,2 m spitten. Kan ik meteen kijken welke invloed niets doen heeft.

Nieuwsgierig naar wat er allemaal in de bodem zit? Later meer daarover

Snoepen tussen de sierplanten of net als oma in perken?

Posted by | Moestuin, Ontwerp | No Comments

O zo mooi, hoe dahlia’s kleuren bij de snijbieten of lavendel bij rode kool. Vooral in een wat kleinere tuin waarin toch al zoveel wensen vervuld moeten worden, is het een goed idee: eetbare gewassen tussen de sierplanten. Rode melde en dille tussen siergras en andere tuinplanten

 
Rode melde en dille tussen siergras en andere tuinplanten

 De prachtigste tuinen heb ik zo gezien, waarin alles zomaar wat door elkaar lijkt te staan. Hoezeer ik zo’n snoeptuin ook propageer, in mijn Hofje komt een traditionele structuur: perken. Per gewasgroep een of meerdere perken, allemaal even groot, zodat ik elk jaar  hetzelfde kan zaaien en goed
aan wisselteelt kan doen

Hoog tijd om te gaan puzzelen wat waar komt te staan en hoeveel van elk gewas. Later meer over dat moestuinplannetje en vruchtwisseling.

Eerste stappen in de moestuin

Posted by | Moestuin | No Comments

Het oude mesje van mijn opa, ik heb het nog steeds en net als opa gebruik ik het overal voor. Het ligt zo goed in de hand.

mesjeDit mesje is het beginpunt van een van mijn dromen. En die droom komt na een hele poos op een wachtlijst uit: een Hofje erbij! Eindelijk de stoute schoenen aangetrokken en gebeld naar de volkstuinvereniging. Bleek ik bovenaan de wachtlijst te staan, ik mocht een moestuin gaan uitzoeken. En daar zat een prachtige bij, compleet met oude fruitboompjes, grasveldje, een kasje en schuur, en aangrenzend een sloot. Ik zag het al helemaal voor me: de kinders met een schepnetje bij de sloot, frambozen snoepend of spelend op het gras terwijl ik mijn tijd al schoffelend bij de moesbedden doorbreng en zwaai naar vriendlief die komt aanwaaien en bedenkt wat te gaan eten die avond.. Zal ons hofje net zoveel lekkers voortbrengen als de moestuin van opa & oma?

Genoeg gedroomd, eerst moet er nog flink worden geschrobd, plankjes vervangen, struiken verplaatst, een compostbak gemaakt.  En een plannetje worden bedacht. En natuurlijk gespit. Of niet?

Over Studio Hof en waarom dit blog

Posted by | Uncategorized | No Comments

linkedinfoto_593x800
Ik hou van buiten zijn, van de jonge knoppen aan een appelboom en het herfstblad op de grond gedwarreld. De wind door m’n haren aan zee of samen met mijn dochters zingend op de fiets. Niet dat ik kan zingen, maar toch.. Ook hou ik van wroeten in de grond, nadenken over een tuinindeling en ruimtelijke oplossingen. Ik hou van uitproberen, experimenteren met planten – wat staat mooi bij elkaar en welke combinaties houden het ook nog eens een tijdje met elkaar uit.

Ik vind het niet alleen leuk om mooie tuinen te maken, maar ik schrijf er ook graag over. Over wat er komt kijken bij het ontwerpen en de uitvoering, over mijn moestuinperikelen, maar ook over het werk van andere tuinontwerpers, tips voor tuin & moestuin en leuke dingen om buiten te doen. Op dit blog deel ik mijn feel good momenten en wat mij inspireert.