Inspiratie

Met fantasie en verhalen wordt het buiten nog leuker

Posted by | Biologie, Inspiratie, Kinderen | No Comments

Bij ons om de hoek is ‘ie alweer bijna uitgebloeid: de toverhazelaar, met z’n kleine, gele krulletjes aan verder nog kale takken. Vorig jaar toen deze Hamamelis mollis ook middenin de winter in bloei stond, haalden mijn dochters en ik tijdens het langsfietsen onze  neus ervoor op. Letterlijk. Ruik maar eens als je er zelf langsloopt: heerlijk. 

Die geur, het vrolijke geel maar bovenal de sprookjesachtige naam hebben zich genesteld in het    geheugen van mijn kinderen. Want toen we er laatst weer langs reden, vanuit school naar huis,  hoorde ik onze jongste erover vertellen tegen haar vriendinnetje. Stond ik wel even van te kijken.  Vijf jaar nog maar en dan al strooien met botanische namen. Dat is niet omdat ik continu aan het onderwijzen ben, echt niet.

Hoeft ook niet. Bij mij zelf is het ook zo ontstaan, die liefde voor bomen en planten: puur uit verwondering. En ingeprent door alle belevingen. In mijn kindertijd noemde mijn moeder terloops allerlei plantennamen tijdens het spelen in het park of op vakantie. Daar pikte ik spelenderwijs al veel van op, maar het is me écht bijgebleven door alle fantasie en verhalen eromheen. De monnikskapjes van Aconitum bijvoorbeeld. Of de tegenstrijdigheid dat het pluis van distels vroeger werd gebruikt om kussens mee te vullen.

Stengel in de krul

Over die pluisjes van verder overal prikkende distels vertel ik nu zelf als ik samen met peuters op een kinderdagverblijf buiten aan de  slag ga met de beplanting en opkomend onkruid. Of ik vertel ze over de veelzijdigheid van  paardenbloemen: de stengels kan je in elkaar vlechten of als blaaspijpje gebruiken bij het  bellenblazen. En pak eens een kommetje water en leg een gespleten stengel erin. Zie je wat er  gebeurt? Magisch. 

Door die magie beklijft het, daar ben ik van overtuigd. Bovendien maakt fantasie het buitenspelen nog leuker. Zie ook dit boek dat ik net tegenkwam

De Toverhazelaar associeer ik nog steeds met sprookjes. Zou het die boom zijn geweest waaraan Assepoester schudt om zilver en goud op zich neer gestort te krijgen? Hoe dan ook, de naam is goed gekozen. In China en Japan, waar de toverhazelaar vandaan komt, bloeit ‘ie gewoon in het voorjaar, als er al bladeren aan de takken zitten. Daarbuiten echter bloeien ze al in de winter, zonder een spoor van blad te herkennen. Nog steeds is dat een van de onopgeloste geheimen van de natuur.